یادداشتهایی دربارهی ذهن و سلامت روان
این مقاله یک مرور روایی و تحلیل انتقادی شواهد درباره اثربخشی واقعیتدرمانی مبتنی بر نظریه انتخاب در بهبود روابط زناشویی و کاهش تعارض زوجین است و نتیجه میگیرد که مطالعات موجود جهتگیری مثبتی دارند و این رویکرد میتواند برای زوجهای مناسب، بهویژه در خودارزیابی رفتار، روشنسازی خواستهها و تدوین برنامههای عملی، امیدوارکننده باشد؛ اما به دلیل نمونههای کوچک، اتکای زیاد به خودگزارشدهی، پیگیریهای کوتاه، نبود گروه کنترل فعال در بسیاری از پژوهشها و ناهمگنی روشها، شواهد برای ادعای اثربخشی همگانی، برتری قطعی بر درمانهای دیگر یا پیشگیری از طلاق کافی نیست و کاربرد حرفهای آن نیازمند ارزیابی ایمنی رابطه، پایش پیامدها و توجه به شرایط فرهنگی و اجتماعی است.